...tıpkı hiçbir şeyin herşey olması gibi,aynı zamanda herşeyin hiçbirşey olması gibi de....
Tarihin bile unuttuğu bir sevdanın peşine düşmek kanırtır yarayı.Çok eskiden incinmiş bir kemiği kırmak,hatta zamanla unufak etmek kadar acı verir bu.Acının miladından çok önce anlamlandıramadığın,dahası önemsemediğin anılar bile bir kabusun karanlığı gibi çöker üstüne.Okunan şiirler,kıpırtısız mimikler,bir tanesi bin haz dokunuşlar...Geçmişin sayfalarını çevirdikçe karanlıktan daha zifir kelimeler kalemin ucuna iner,kurşun olup akar deftere.Bu yazılan harfler,eski ama eskimemiş bir aşkın lekeleridir aslında...İmgeler,imler yetmez elbette geçmişi tekrar yaşamaya.Aslında yaşanan birşey de yoktur orada.Daha çok yaşanılası olan,yaşanamayıp kursakta kalandır aşk,yaşanırsa mutluluk olur ya,oysa aşk acıyla yoğrulur.
Naif zannedilen birçok duygunun hayvani taraflarını keşfedersin.Sahip olunamayan hazların yaraları kanarken,akan kırmızı nehirde dokunuşlar,arzular,tutkular hayali fiiller olup aksederler zihnine,sana...Oysa failler kayıptır.Özneler yıllar öncesinde kalmıştır,çok uzakta..Sitem etmeye bile hak görülmeyen,düşüncesi dahi gizlenen,acıyorken devam etmek zorunda olan bir insanımsıya dönüşürsün zamanla.Artık boşa yaşlanırsın.Zaman tarihi bile unutur belki bıraksak.Aramasak,bulmasak o eski yağmurlu akşam,o suyun içinde danseden haz,o çatı katı düşleri bulmaz şimdiki zamanı,yolu bilmez.Ama aranır,insan mutsuz olunca mutluluğu çağırdığı gibi,mutlu olunca da mutsuzluğu çağırır.Yakıp kavuran tüm yaşayışları,geçmişin bakımsızlıktan tozlanmış raflarından bulup çıkarır.Çıkarır ve tekrar yaşatır kendine,belki ölmemiştir diye benlik tekrar tekrar saplar bıçağı beynine.
Ve sahteyi yaratan mutluluk olur.Mutluyken çağırdığın mutsuzluk yüzünden,o yüzden sahte yüze geçersin ansızın.Mutsuzluk maskesi kötü bir taklittir ama mutluluk maskesi yüze öyle bir oturur ki en korkuncu bazen sen bile karıştırısın hakikisi ile maskeyi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder